Op het moment dat je besluit mee te laten kijken naar jouw situatie of gedrag, kan dit best kwetsbaar of confronterend zijn. Waar oud vertrouwd gedrag niet meer helpt, vraagt dit nieuwe dingen om jouw leven een draai te kunnen geven. Dit kan zijn het maken van andere keuzes of aanleren van meer helpend gedrag. Omdat dit nog niet eigen is, sta je soms even een tijdje wat wankel op je benen. Maar wel met een prachtige beloning op de lange termijn, namelijk meer vrijheid op je eigen plek.

Aan het begin van de sessie werd de familielijn met houten poppetjes op tafel gezet. Het eerste wat haar opviel, was de hoeveelheid ogen die naar haar keken. Zoveel mensen, maar niemand die je echt zag. Het thema ‘gezien worden en je laten zien’ kwam duidelijk voorbij, met aansluitend wel of niet dragen van je eigen verantwoordelijkheid.

Aan vaders kant ontbrak het aan bedding en voorbeeldgedrag in zijn jonge jaren. Niet gezien in zijn behoeften, waardoor zijn hart versteende, hij zich boven zijn familie plaatste en al snel leerde het allemaal zelf te doen. Naar zijn zeggen was het leven op het internaat beter, dan bij zijn ouders thuis. Hij leerde zich groot maken, liet zich gelden richting zijn kinderen en had als zelfbeschermer zijn kwetsbare kant allang aan de kant gezet.

Juist hij kreeg een dochter, die gezien wilde worden en een groot verlangen had naar echt contact met hem. Zolang het over praktische of intellectuele zaken ging, deed hij zijn deur heel even open. Zodra zij op sociaal emotioneel vlak iets van hem wilde of het hem moeilijk maakte, werd ze buitenspel gezet. Dit kon lang duren, want negeren kon hij goed. Zijn onbereikbaarheid en onvoorspelbare gedrag hebben littekens achtergelaten. Nog steeds begint ze te wankelen op haar plek als ze niet gezien wordt of de ander incongruent iets vertelt.

Haar moeder heeft al vroeg leren zorgen. Deed gewoon wat de situatie van haar vroeg. Grenzen of het besef van eigen behoeften waren haar onbekend. Een herhaling in de vrouwenlijn, waar moeders vroegtijdig zijn overleden en kinderen daardoor meer verantwoordelijkheid droegen. Dit patroon werd van generatie op generatie overgedragen, zo ook bij hun. In deze moederlijn ging het over verantwoordelijkheid, wat is van jou en wat van de ander. Hoe blijf jij op je plek en waar ligt jouw grens. Heel lang kon ze sterk blijven, tot ze omviel en nu leert om op haar eigen plek te blijven staan.

Na de lunch en even naar buiten, hebben we de opgedane inzichten gekoppeld aan het hier en nu. Symbolisch haar ouders achter en vriend voor zich gezet. Het werd duidelijk hoe zij iedere keer nog langs de oude wond met haar vader gaat op het moment, als gezien worden in haar huidige relatie speelt. Hij een onderhuidse claim voelt en haar ziet stampen, als ze na veel geduld nog steeds niet ontvangt wat ze eigenlijk wilt. Steeds weer de beweging naar voren maakt en samenvloeit met wat er bij de ander gebeurt. In plaats van terug naar zichzelf en ervaren en verdragen wat daar is.

Waar bij haar vader de deur gelijk dichtging als zij zich wilde verbinden, was het duidelijk onhaalbaar. Nu het soms wel en dan weer niet lukt bij haar vriend, merkt ze op hoe onrustig dit haar maakt. De hunkering naar ‘gezien worden en dat de ander zich volledig laat zien’ is zo groot, dat ze vergeet dat zijn behoefte hierin misschien wel heel anders is. Ook dat maakt haar wankel, want stel dat het hun niet lukt. Relatietherapie kan helpen om de dynamiek tussen beiden inzichtelijk te maken, situaties anders te benaderen en te ontdekken wat dit hun brengt.

Wat ik zo prachtig vind aan deze manier van werken, is dat betrokken personen worden gezien vanuit hun levensverhaal, waardoor de hulpvraag een andere context krijgt. Werken in de kern van het probleem in plaats van pleisters pakken. Waardoor zichtbaar wordt, hoe jij wel of niet op je eigen plek staat. Het laat zien wat er al is, nog geleerd kan worden en gewoon niet komt. Het proces kan je laten wankelen, maar biedt ook ruimte om iets aan jouw situatie te doen. Inzichten en tools helpen om te kunnen oefenen met wat de situatie op dat moment van je vraagt. Het gewiebel zal steeds minder worden. Je krijgt een keuze om patronen te veranderen en voorkomt herhaling van iets, dat je eerder in je leven al hebt gehad. 

Ben jij bereid om even te wankelen op je plek, waarna je leven beter wordt? 

Melanie de Vreede 🌺 © Copyright